على صدرايى خويى

296

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

النصرة الاولى : در بيان معنى دين و آنچه متعلق به اوست ، و در آن چند اجابه است ؛ النصرة الثانية : و در آن سيزده اجابة است ؛ النصرة الثالثة : و در آن نه اجابة است ؛ المقالة الاولى : در بيان آنكه اصول دين به اعتبارى يكى است و به اعتبارى نهايت ندارد ، و در آن پنج نصرة است : 1 . در بيان توحيد و صفات ثبوتيه و سلبيه ، و در آن دو مقام است ( مقام اول در سيزده اجابت ؛ مقام دوم در بيان صفات ، و در آن دوازده اجابة است ) ؛ 2 . در بيان عدل ، و در آن پنج اجابة است ؛ 3 . در بيان لازم بودن ارسال رسل و انزال كتب ، و در آن هشت اجابة است ، و در آن نه اجابة است ؛ 4 . در بيان واجب بودن نصب و تعيين امام و بيان امامت اثنى عشر و در بيان درجات و مرتب امامت و بيان غيبت حضرت صاحب العصر عليه السلام ، و در آن نه اجابة است ؛ 5 . در بيان لزوم معاد و احوال برزخ و مقام شفاعت ، و در آن هشت اجابة است . آغاز : بسمله . ملك الكلام قول الله وحده و ملاك التحيّة و الصلاة و السلام على محمد رسول الله و عبده و على بيت آل الله و عباده اما بعد اوان طلوع طالع جوزايى زمان سطوع ساطع شاهنشاهى . نوع خط : نسخ . كاتب : ابوطالب بن ملاعلى اكبر جهرمى . تاريخ كتابت : پنج شنبه غرهء رمضان 1306 ق . به اهتمام : به اهتمام حاجى ميرزا نصرالله واعظ اصفهانى . توضيحات : صفحهء اول داراى سرلوحه و كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ صفحه هاى زوج ركابه دار ؛ كتاب حاضر به موجب قانون 25 سنهء 1867 م رجسترى گرديد . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ : 1306 ق . تعداد صفحات : 374 ؛ اندازه : 23 * 16 ؛ تعداد سطور : 18 .